HANDS UP! (ang. Ręce do góry!) - Muzyka wywodząca się od stylu Dance. Hands Up! cechuje się tempem w granicach 138 a 150 BPM. Zazwyczaj składa się z wstępu zawierającego breakbeat'ową sekwencję maszyny perkusyjnej, zwykle wspieranej melodyczną linią basową w stylu crescendos; przechodząc w klasyczny trance'owy układ beatów 4/4 z tzw. efektem pompowania (ang. pumping effect). Częstym dodatkiem do linii beatu jest hihat umieszczany pomiędzy kick'ami oraz ride cymbals biegnący równo z nimi. Większość utworów charakteryzuje także arpeggio - krótka melodyczna sekwencja urozmaicająca utwór przed jego sednem. Rozwinięcie składa się zazwyczaj z głównej linii melodycznej czyli tzw. leadu (ang. prowadzić) poprzedzonej anielskim wokalem. Utwory te przeważnie są przepełnione radością i bije od nich pozytywna energia, mająca na celu wprowadzić słuchacza w dobry nastrój. Hands Up! jest podgatunkiem bardzo popularnym w krajach zachodnich takich jak Niemcy, Holandia, Francja czy Anglia. Muzyka ta najczęściej grana jest przez największych DJ'i całego świata na corocznych eventach.

ELECTRO - Jeden z młodszych odłamów muzyki technicznej. Wytworzył się około roku 1980 - na początku lat 80-tych. Powstał na podstawie prostego komputerowego rytmu i krótkich recytowanych tekstów w stylu Kraftwerk. Mieszanka GROOVE i muzyki elektronicznej(Europa) praktykowana w latach 80-tych. Dała początek HOUSE'owi i HIP HOP'owi E.B.M - Electronic Body Music - fuzja muzyki instrumentalnej i rytmów elektronicznych; była jedną z przyczyn powstania techno na czele: Front242.

HOUSE - Powstał około roku 1985/6 w Chicago. Wytworzył się z takich gatunków jak: groove, disco, electro, funku i innych. Kojarzony był z imprezami w starych, opuszczonych, zdewastowanych halach i magazynach - stąd nazwa 'house' (od warehouse - ang. magazyn, hala), poza tym w Chicago Franikie Knuckles(ojciec house'u) założył klub pod nazwą Warehouse. House to chyba jeden z najbardziej tanecznych, wokalnych i fundujących gatunków muzyki określanej jako techno. Jego historia zaczyna się w klubach dla czarnoskórych gejów, którzy ze względu na kolor skóry i preferencje seksualne musieli 'zejść do podziemia' by tam organizować imprezy. Po klęsce muzyki disco zaczęto rozglądać się za innymi rodzajami muzyki. Era disco dobiegła końca a tymczasem na parkietach klubów czekały setki klubowiczów spragnionych dobrej zabawy. Wtedy właśnie pojawił się Frankie Knuckles. Zaczynał w klubie The Gallery, gdzie razem z przyjacielem Larrym Levanem odpowiedzialny był za podtrzymywanie dobrej atmosfery i miedzy innymi za przygotowywanie ponczu, do którego dodawali LSD. Frankie zaczynał od przerabiania starych nagrań. Uzbrojony w żyletkę i magnetofon szpulowy przerabiał stare kawałki, wycinał części zbędne, wydłużał partie taneczne. Z czasem sięgnął po syntezator i TR-909 Rolanda. Prymitywna technika okazała się niezwykle skuteczna i przyniosła sławę Frankiemu nie tylko w Chicago, ale w całych Stanach. Jak się później okazało - TR-909 stał się symbolem muzyki house i jej nieodłącznym elementem. Tak zostało zdefiniowane brzmienie house'u. W tamtych czasach nie było to nic innego jak tylko disco wzbogacone o mocniejszy rytm, w bardziej tanecznym wydaniu. Dziś house to mocny kick, dobry bas, wpadająca w ucho melodia, jakiś tekst , elementy disco i funk'u. Muzycy obywają się już bez trupy instrumentalistów, czasami całej orkiestry - tak niezbędnych przy nagraniach funk'owych i disco. Dziś wystarczy trochę sprzętu, stare płyty do zmiksowania. Obecnie centrum muzyki house w Europie jest chyba Francja. Głównymi przedstawicielami house'u są: Paul van Dyk, Daft Punk, Bob Sinclair, Dimitri from Paris, Cassius, Dj Sneak, Da Mob i wielu innych.

MINIMAL - Detroit techno lub jak kto woli minimal to muzyka prawdziwych technomaniaków (np. takich jak ja). Jest to odmiana muzyki klubowej o maksymalnie undergroundowym brzmieniu, techniczne dźwięki (prawie jak z fabryki) połączone wieloma pętlami, wszechobecny ciężki twardy bit wszystko oczywiście na 4/4.Co do źródeł tej muzyki to powstała poprzez fascynację ludzi z Detroit muzyką takich niemieckich zespołów jak Kraftwerk, Tangerine Dream. Tak to właśnie tacy dj'e jak Derrick May, Juan Atkins, Kevin Saunderson(ojcowie muzyki techno, są dla technomaniaka niczym papież dla katolika) natchnieni niemieckim graniem stworzyli, typowy dla przemysłowego miasta jakim jest Detroit, detroit techno, które wróciło do Niemiec już jako minimal i dało podstawy do stworzenia wielu odmian muzyki techno i jednego z największych rynków tej muzyki. Nie chciałbym by zabrzmiało to stronniczo, gdyż sam jestem zwolennikiem takiego grania lecz nie potrafię się oprzeć pokusie by nie użyc stwierdzenia, iż minimal (minimum dźwięków maksimum pętli) jest kwintesencją undergroundowej muzyki techno. Wielu ludzi ta muzyka przerasta i jest dla nich zbyt ciężka lub trudna, lecz jest bardzo wielka grupa kochająca ten styl i zabawe na minimalowych imprezach.Co do dj'ów to oprócz wyżej wspomniąnych polecam niedawno goszczącego w Warszawie Jeffa Millsa(udowodnił w 'Instytucie', że jest mistrzem w tym co robi), Carla Coxa, Blake Baxtera, Joe Beltrama, Svena Vaetha, Christiana Vogla, Roberta Hooda, Neil'a Landstruma, Pacou, (zapewniam że jest ich jeszcze sporo ale o nich w innej częsci - patrz dj'e ). Jeżeli mowa o minimalu to i również o Tresorze . Na początku lat 90-tych konkretnie w 1991 roku Dimitri Hegeman założył klub o takiej nazwie (tresor-skarbiec ) i jest tak dosłownie to muzyczna kopalnia diamentów, wytwórnia cechuje się tym, iż wiekszość ich produkcji to poprostu skarby muzyki techno sprzedawane w przeolbrzymich nakładach. Nie dajcie się oszukać żartownisiom mówiącym, że Tresor to granie na cztery wiertarki i bęben, to są slogany, minimal pomimo braku ambientowych czy trance'owych płaszczyzn naprawdę potrafi wynieść na wysokie loty tylko trzeba go rozumieć (to raczej nie jest muzyka dla nowicjusza z dyskoteki). Produkcje Tresora dotarły aż za ocean do ojczyzny minimalu i obecnie są znane na całym świecie. Amerykańscy dj'e współpracują z tą wytwórnią wspólnie z europejskimi przedstawicielami tworzą światową czołówke i klasykę tego stylu.

HARDCORE - Maksymalnie wyostrzona odmiana brytyjskiego techno. Zapoczątkowany na przełomie lat 80-tych i 90-tych (za rok narodzin uważa się rok 1991, kiedy to powstał kawałek 4 HERO 'Mr. Kirk's Nightmare', inni za rok narodzin uznają rok 1987/88). Pierwsze utwory hardcore'owe pochodzą od house'u - tempo 125 bpm zwiększono do 135-140 bpm. Charakterystyczne dla hardcore'u jest przyspieszanie i rozciąganie dźwięków, wsteczne odtwarzanie i miksowanie dźwięków z samplowanymi bitami, koncentracja na sekwencjach bitowych i basowych. Za przykład może posłużyć pierwszy album The Prodigy 'Experience'(typowo hardcore'owy) HAPPY HARDCORE. Tempo zwiększone do 150-155 bpm. W porównaniu do hardcore'u wyciszone bity i basy oraz skupienie się na akompaniamencie i wokalu. 'Happy hardcore to przewaga pianin, bity odłożone na bok, a do tego śpiewające babki zsamplowane z popowych kawałków'. TERROR CORE Najcięższa odmiana hard core'u. Jeśli nie wiecie co to jest 'muzyczny terror' to spróbujcie posłuchać na przykład składanki 'Terror Done'. Niektórzy twierdzą, że wszystko to co ma ponad 200bpm to sieczka i nic więcej - a jednak na świecie jest wielu zwolenników właśnie najostrzejszej odmiany hard core'u.